Αγαπητοί αδελφοί και φίλοι
Αυτή είναι μια προσπάθεια αναρτήσεως σελίδας με κείμενα που "χρησιμοποιούμε" στο ενοριακό κέντρο της Ενορίας του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου στην πόλη της Πρέβεζας καθώς και με κάποια άλλα κείμενα που ελπίζουμε ότι ίσως κάποιους να τους ενδιαφέρουν.
Σ' αυτή την προσπάθειά μας παραθέτουμε εισαγωγικά τον πρόλογο από την έκδοση του Συνέκδημου (Προσευχητάριο, κατά το πλείστον στη Δημοτική γλώσσα) που χρησιμοποιούμε:
Σε ένα κόσμο σαν τον σημερινό, κόσμο διανόησης και σκέψης, και η προσευχή καταντάει να είναι μόνο μια διανοητική λειτουργία! Μέχρι να φτάσει να γίνει υπαρξιακή αναφορά στον Χριστό, "όλη ψυχή τε καί καρδία", είμαστε αναγκασμένοι να δεχόμαστε το "χείλεσι δοξάζω"!
Αυτό το μικρό βιβλιαράκι- (Συνέκδημος συνοδοιπόρος δηλαδή) είναι μια προσπάθεια να έχει καθένας που θέλει να προσευχηθεί ευχερή και κατανοητή βοήθεια στο μεγάλο κόπο της προσευχής.
Θα είναι μεγάλη ευλογία και χαρά για μας, αν βοηθήσουμε κάποιους να αγαπήσουν την προσευχή και να την "περπατήσουν" σε ένα κόσμο που "αντικατέστησε την προσευχή με την ανάγνωση εφημερίδων".
Χρησιμοποιώντας τον Συνέκδημο παρακαλούμε να εύχεστε και για μας.
Ενοριακό κέντρο
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ
ΑΠΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2011
Αγαπητοί ενορίτες,
Φῶς ἡ τεκοῦσα, Θεοτόκε, σκοτισθέντα μέ νυκτί ἁμαρτημάτων, φωταγώγησον Σύ, φωτός οὖσα δοχεῖον...
Αυτό επαναλαμβάναμε τα βράδυα των παρακλήσεων του δεκαπενταυγούστου στους Ναούς. Δηλαδή: Συ Θεοτόκε που γέννησες το Φως (Χριστό), φωταγώγησε κι εμένα που με καλύπτει το σκοτάδι των αμαρτημάτων μου, Συ που έγινες δοχείο του φωτός...
Όλοι πιστεύουμε ότι είμαστε ανοιχτομάτηδες. Ακόμα και όσοι ψάλλαμε κάθε απόγευμα του δεκαπενταύγουστου αυτόν τον ύμνο! Ατυχώς για τους περισσότερους δεν μας «μίλησε». Επαναλάβαμε λόγια αλλ' όχι νοήματα. Χαρήκαμε τον ήχο αλλά όχι το περιεχόμενο. Μείναμε στην ατμόσφαιρα και δεν μπορέσαμε να δούμε την πρόταση! Τέλος πάντων. Ας σκύψουμε να αφουγκραστούμε τι μας λέει και τι μας προτείνει.
Περασμένη βραδυνή ώρα, έχει μόλις τελειώσει η επίσημη τράπεζα της Πανορθόδοξης διάσκεψης που διεξάγεται στο συνεδριακό μεγάλου γυναικείου Μοναστηρίου, και ένας ηλικιωμένος αρχιερέας εκ των Αντιπροσώπων ξαφνικά θυμάται έντρομος ότι ξέχασε να αγοράσει από την κοντινότερη μεγάλη πόλη το φάρμακο που παίρνει για την άρρωστη καρδιά του! Αγωνιά σκεπτόμενος την νύχτα που έρχεται.
(ή Η κάρτα του πολίτη)
Αυτή την απορία εξέφρασε έκπληκτος στρατιωτικός, σε κληρικό που επισκέφθηκε την μονάδα του και κήρυξε στους στρατευμένους, μιλώντας τους για τον... κίνδυνο της ηλεκτρονικής κάρτας του πολίτη.