Ι.Ν. Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου Πρεβέζης

Διάφορα

Λέτε... ο Stephen Hawking να πήγε στην κόλαση...;

Σκέφτεται κανείς με αφόρητη οδύνη αλλά και απόλυτη κατανόηση όλους τους αρρώστους με καρκίνο, αυτοάνοσα ή AIDS ή κάτι άλλο απίθανο, που εκφράζουν την αγανάκτηση τους: Γιατί; Γιατί εγώ;; Η αναζήτηση της αιτίας μιας αρρώστιας... αυτή η αίσθηση αδικίας… συνθλίβει ψυχές και τυραννάει φυλλοκάρδια!

Το νεαρό κορίτσι που είχε δύο όλες κι όλες σεξουαλικές επαφές με ένα αγόρι-έκπληξη, που γνώρισε σε φιλικό πάρτι και που, στην πανεπιστημιακή αιμοδοσία που μετείχε εξ υστέρων, έμαθε ότι είναι οροθετική στα 23 της χρόνια!!

Ο γιατρός που στα 36 του μετά από λαμπρές σπουδές και το πέρας της νευροχειρουργικής εξειδίκευσης διαγιγνώσκεται με καρκίνο πνευμόνων και ξέρει ότι σε λιγότερο από δύο χρόνια θα τελειώσει η ζωή του (P. Kalanithi: Όταν η ανάσα γίνεται αέρας, Εκδ. Πατάκης).

Οι άνθρωποι με τα, ποικίλων συμπτωμάτων, αυτοάνοσα, που κάνουν την ζωή τους... «ὅλως ἄλλη» και τους κάνουν εξαρτημένους, θιγμένους, θλιμμένους, θυμωμένους...!!

Πολλές φορές βέβαια η αρρώστια οδηγεί τον άνθρωπο στα ουσιώδη· τον διαμορφώνει, όμως κάτι τέτοιο είναι δύσκολο και σπάνιο. Συνήθως τον εξαντλεί, σίγουρα ψυχικά και οπωσδήποτε σωματικά και τον θυμώνει, αυτό το "γιατί", που τυραννάει καθένα μας.

Anima sana in corpore sano φωνάζουμε εμείς οι σημερινοί άνθρωποι με το όραμα του αθλητικού ιδεώδους και την εμπορική του εξαργύρωση (ASICS τα αρχικά!) για να έρθει ο μακαρίτης ο καθηγητής Στίβεν Χόκινγκ να μας διαψεύσει διαβάζοντας μας, σωστά και ολόκληρο, το απόφθεγμα: Μακάρι-είθε να υπάρχει, ψυχή υγιής σε σώμα υγιές!! Εμείς όμως, παρότι χριστιανοί, κραυγάζουμε: Πάνω από όλα η υγεία...!

Category: /

Ορθόδοξος Ιερός Ναός

Για την δόξα του Χριστού

και προς τιμήν

του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου

 

Καλώς ήρθατε στον χώρο,  όπου η ενορία μας συγκεντρώνεται τις Κυριακές (ήδη από το 1790) να προσευχηθεί, σύμφωνα με την υπόδειξη του Χριστού, φέρνοντας στο νου μας το πρόσωπό Του, την αγάπη Του για μας και την θυσία Του, για να ελευθερωθούμε εμείς από τον άρρωστο εαυτό μας.

Ο Χριστός δεν θέλει να αφήσει τους αγαπημένους Του σε κατάσταση αδιέξοδης αναζήτησης. Παρευρίσκεται όταν «δύο ή τρεις» τον επικαλούνται, και φωτίζει τις συνειδήσεις των παιδιών Του, όταν αυτοί του το ζητούν και δέχονται το θέλημά Του να είναι το φώς της ζωής τους. Όλα αυτά βεβαίως με την απαράβατη προϋπόθεση της ελευθερίας και της αδέσμευτης επιλογής, που είναι αναφαίρετο προνόμιο όλων των μελών της οικογένειας-ενορίας.

Οι χριστιανοί αγωνίζονται να αγαπούν και να εμπιστεύονται το πρόσωπο του Χριστού, και προσπαθούν να ζουν σύμφωνα με τις εντολές Του, που είναι θεραπευτικές των παθών και των κακιών τους. Κάτι τέτοιο φυσικά είναι πορεία που έχει σκαμπανεβάσματα, και είναι επίσης κοπιαστική διαδρομή να αγωνίζεται κάποιος να διατηρεί και να αυξάνει την πίστη του και την αγάπη του στον Χριστό.

Σ΄ αυτό το ιδιότυπο κτίριο-ναό μας, που η μορφολογία του η αρχιτεκτονική είναι γεμάτη συμβολισμούς [ένας τρούλος στην οροφή, που συμβολίζει τον ουρανό και έχει απεικονισμένο τον Παντοκράτορα Χριστό, μια ανατολική κόγχη (σύνδεσμος μεταξύ ουρανού και γης) στο τεταρτοσφαίριο της οποίας είναι ζωγραφισμένη εικόνα της Παναγίας, που τα ένωσε αυτά τα δύο (ουρανό και γή), καμάρες και τόξα, που δηλώνουν ότι ο Χριστός «ἔκλινεν οὐρανούς καί κατέβῃ», ολόγυρα στους τοίχους ζωγραφισμένοι άγιοι, αδελφοί μας που έφτασαν, είτε με το μαρτύριο είτε με την ποιότητα της ζωής τους, στην Βασιλεία του Θεού], σ’ αυτό λοιπόν το κτίριο, μαζί με τον Χριστό τιμούμε και έναν αδελφό μας, που έμοιασε πάρα πολύ στον Χριστό. Τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, πατριάρχη, δηλαδή αρχηγό των ποιμένων-ιερέων, μέχρι το 407 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη. Είχε θυσιαστική αφοσίωση στον Χριστό, και ήταν και είναι μεγάλος διδάσκαλος των Χριστιανών όλων των αιώνων. Ερμηνευτής των γραφών, και οδηγητικό φώς, με τον τρόπο της ζωής του, στην αντιμετώπιση των διλημμάτων της καθημερινότητάς μας.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας μαθαίνει και μας δείχνει ότι ο Χριστός είναι ζωντανός. Δεν είναι ένας απρόσωπος Θεός, ένας υποκειμενικός Θεός της ομορφιάς, της αλήθειας και της καλοσύνης, υπαρκτός μόνο μέσα στο κεφάλι μας, ούτε μια τεράστια άμορφη ζωική δύναμη! Ο άγιος Ιωάννης μας μαθαίνει ότι η ιστορία του Χριστού είναι η εξιστόρηση ενός μεγάλου θαύματος. Μας δείχνει πώς, Εκείνος που είναι έξω από τον χώρο και τον χρόνο, αδημιούργητος και αιώνιος, ήρθε στα δεδομένα της ανθρώπινης φύσης, έγινε άνθρωπος, δίδαξε έναν τρόπο ζωής για τη θεραπεία μας, φανέρωσε τον δρόμο θεραπείας που είναι ο Σταυρός, νίκησε, σύντριψε τον θάνατο και αναστήθηκε, και τέλος ανελήφθη «εκεί που ήταν», "ανεβάζοντας" μαζί Του και την ανθρώπινη, τη δική μας φύση.

Ο Χριστός, λοιπόν, (και ο Χριστιανισμός ως η διδασκαλία Του), δεν θα μου επιτρέψει με κανένα τρόπο να γίνω εκμεταλλευτής των γύρω μου, και θα μου γκρεμίζει κάθε ψευδαίσθηση, μεταξύ άλλων ότι μπορώ να ζήσω στηριγμένος μόνο στις δικές μου δυνάμεις! Θα μου μάθει να αποδέχομαι με ευχάριστη ταπείνωση την απέραντη θυσία που κάνουν οι άλλοι για μένα, και να κάνω και εγώ θυσίες για τους άλλους. Ο Χριστός αναστήθηκε, και με τον ίδιο τρόπο θα αναστηθούμε απ’ Αυτόν κι εμείς.

Αυτός ο ναός είναι ο χώρος - το "γυμναστήριο" - όλων αυτών των παραπάνω. Εδώ  συνειδητοποιείς, με υπομονή, ότι ο χριστιανισμός δεν είναι ιδέες και λόγια, αλλά ποιότητα ζωής και καθημερινότητα, άξια να την ζήσεις.

Χαιρόμαστε που ήρθατε. Μείνετε λίγα λεπτά μπροστά στην εικόνα του Χριστού, που δεν είναι μόνο ένα ιερό αντικείμενο, αλλά "παράθυρο" στον ουρανό, που όταν τον αποκτήσουμε αλλάζει η ποιότητα της καρδιάς μας.

Επιστρέφοντας στο σπίτι σας, αναζητείστε τα Ευαγγέλια και μελετήστε τα. Εκεί θα Τον βρείτε, θα γνωριστείτε μαζί Του και θα σας πει τι να κάνετε και πώς να ζήσετε.

Σας ευχόμαστε την συμπαράστασή Του και την ευλογία Του.

 

Category: /