01 Νοεμβρίου

Αληθινή απόλαυση

Όταν ο Ασθενής μετανοεί, ο Screwtape περιγράφει τις γκάφες του Άψινθου:

Και τώρα σχετικά με τις γκάφες σου. Πρώτα απ' όλα επέτρεψες στον ασθενή σου να διαβάσει ένα βιβλίο που του άρεσε, όχι γιατί είχε σκοπό να κάνει εξυπνακίστικα σχόλια στους φίλους του αλλά επειδή ακριβώς τον ευχαριστούσε. Στη συνέχεια τον άφησες να περπατήσει ως τον παλιό μύλο και να πάρει το τσάι του εκεί. Δηλαδή τον άφησες να κάνει ένα περίπατο στην εξοχή μόνος του, μια πολύ ευχάριστη για αυτόν κατάσταση. Μα καλά είσαι τόσο αδαής που δεν είδες τον κίνδυνο; Το χαρακτηριστικό του Πόνου και των Ηδονών είναι πως αποτελούν πέρα ως πέρα αληθινές καταστάσεις και επομένως αποτελούν για τον άνθρωπο την λυδία λίθο της πραγματικότητας. Συνεπώς, αν για παράδειγμα ήθελες να οδηγήσεις τον ασθενή σου στην καταδίκη μέσω του Ρομαντισμού (μετατρέποντας τον σε έναν Childe Harold ή έναν Werther βυθισμένο στον αυτοοικτιρμό για τις φαντασιώδεις θλίψεις του) θα προσπαθούσες να τον προστατεύσεις με κάθε τρόπο από κάποιον αληθινό πόνο. Γιατί, βέβαια, πέντε λεπτά ενός δυνατού πονόδοντου θα ήταν αρκετά να αποκαλύψουν την ηλιθιότητα των ρομαντικών του θλίψεων και επομένως όλη σου την στρατηγική.

Όμως εσύ προσπαθούσες να καταδικάσεις τον ασθενή σου μέσω του Κόσμου, δηλαδή πλασάροντας του την ματαιοδοξία, την κινητικότητα, την ειρωνεία και την πολυέξοδη ανία ως ηδονές. Πώς μπόρεσες να μην δεις ότι μια αληθινή απόλαυση είναι το τελευταίο πράγμα που θα έπρεπε να του επιτρέψεις να γευτεί; Δεν προέβλεψες πως μια αληθινή απόλαυση μπορούσε να σκοτώσει μέσω της απλής αντίθεσης όλα τα φτιασίδια που με τόσο κόπο τον μάθαινες να εκτιμά; Δεν σκέφτηκες πως το είδος της απόλαυσης που του προσέφεραν το βιβλίο και ο περίπατος ήταν το πιο επικίνδυνο από όλα; Η απόλαυση αυτή καθάρισε την αισθαντικότητά του από την κρούστα με την οποία εσύ την κάλυπτες και τον έκανε να αισθανθεί ότι επιστρέφει στο σπίτι του με αποτέλεσμα να συνέλθει! Το πρώτο βήμα για να τον αποσπάσεις από τον Εχθρό ήταν να τον αποσπάσεις από τον εαυτό του και σε ένα βαθμό είχες πετύχει το στόχο σου. Τώρα όλα πήγαν χαμένα.  

Από το 31 Γράμματα από την κόλαση 

σσ. 67-68