Ι.Ν. Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου Πρεβέζης

Θεοφάνεια

Τα επιφάνεια ή θεοφάνεια

Category: /

(Κήρυγμα εορτής Θεοφανείων, Δευτέρα 06 Ιαν 2020)

Η ενσάρκωση του Χριστού, Τον φανέρωσε ανάμεσα στους ανθρώπους. Φανερώθηκε με το σχήμα μας, για να μας μάθει τον τρόπο Του, και την ποιότητά Του! Ο Θεός έγινε άνθρωπος για να μπορούν οι άνθρωποι να γίνονται Θεοί, λέει ο άγιος Αθανάσιος. Φανερώθηκε λοιπόν… «ἐπεφάνη ἐν τῷ κόσμῳ». Η Γέννηση πρώτα και η Βάπτιση μετά ήταν, τα Επιφάνεια του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. Για τέσσερεις σχεδόν αιώνες γιορταζόντουσαν από κοινού, μαζί και τα δύο γεγονότα-εορτές. 

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αποφάσισε να σπάσει στα δύο τις γιορτές των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων, που γιορταζόντουσαν μαζί στις 25 Δεκεμβρίου, και να κάνει ξέχωρα τα Θεοφάνεια, για να συνειδητοποιείται από τους χριστιανούς βαθύτερα, το γεγονός του βαπτίσματος.

Βάπτισμα σημαίνει: Με βουτάνε μέσ’ στα νερά· και όταν ένας άνθρωπος μείνει για κάποια λεπτά κάτω από τα νερά πεθαίνει. Το βάπτισμα αυτό σημαίνει: Να μας βουτήξουν μέσ’ στο νερό και να πεθάνουμε! Όχι βιολογικά, αλλά μεταφορικά, συμβολικά. Βάπτισμα σημαίνει: θα πεθάνω για ένα τρόπο που είχα μέχρι τότε ως τρόπο ζωής και θα ξεκινήσω έναν άλλο τρόπο ζωής. Ποιόν; Τον τρόπο που θέλει ο Χριστός. Αν δεν το καταλάβουμε αυτό, αυτά όλα που κάνουμε στις γιορτές γίνονται τύποι νεκροί· χωρίς περιεχόμενο, χωρίς αντίκρυσμα.

Κάθε χρονιά γιορτάζοντας τα Θεοφάνεια, αναμιμνησκόμενοι το Βάπτισμα του Χριστού, πίνουμε λίγο από το νερό του αγιασμού. Αυτό, που θα ευλογήσουμε μετά από λίγο, θα είναι το νερό του βαπτίσματος. Αυτό στο οποίο βαπτίζουμε τα μωρά ή τους ενήλικες, όταν υπάρχουν ενήλικες! Και πίνουμε για να θυμηθούμε τις δικές μας υποσχέσεις που… δώσαμε τότε: Ότι θα ζήσουμε με τον τρόπο της ζωής του Χριστού!

Ποιός είναι ο τρόπος της ζωής του Χριστού;

Δεν πρέπει να κλέβουμε, δεν πρέπει να είμαστε απατεώνες, δεν πρέπει να έχουμε αντίληψη εγωκεντρική, όσον αφορά τους άλλους ανθρώπους και τη σχέση μας μαζί τους, ούτε να τους εκμεταλλευόμαστε παντοιοτρόπως…! Γιατί όλα αυτά τα, «δεν πρέπει»;

Για τον Χριστό; Τα χρειάζεται; Καθόλου. Αλλά τότε λοιπόν για ποιόν τα… «απαιτεί»; Για μένα, για σας, για τον καθένα!! Όλα αυτά απαρτίζουν, όταν τα τηρήσουμε, και χτίζουν έναν κόσμο δικό μας.

Άμα μάθω να αγαπάω, άμα μάθω να κάνω θυσία, άμα καταλάβω ότι το να πάρω του αλλουνού τα πράγματα είναι μια φθορά του δικού μου εαυτού, έστω κι αν νομίζω ότι κερδίζει η τσέπη μου, αν καταλάβω ότι με το να λέω ψέμματα γίνομαι ένας ψεύτικος άνθρωπος, ένας κίβδηλος χαρακτήρας, άμα καταλάβω δηλαδή ότι οι αρετές, που γυρεύει ο Χριστός, υγιαίνουν εμένα, τότε θα καταλάβω, τι σημαίνει το Βάπτισμα: Άφησα όλα αυτά που με σκοτώνανε και μπήκα σε μία διαδρομή, η οποία σιγά-σιγά με ζωντανεύει.

Δεν έχει ανάγκη ο Θεός την δική μας προσπάθεια. Εμείς την χρειαζόμαστε! Όπως δεν έχει ανάγκη ο γιατρός την διάγνωση που κάνει στην αρρώστια μας, την οποία θα πρέπει εμείς, αν είμαστε λογικοί, να την τηρήσουμε για να γίνουμε υγιείς. Αν πούμε «δεν πάει να λέει ο γιατρός ό,τι θέλει· άφησέ τον να νομίζει· εγώ δεν θέλω να τα κάνω αυτά», ο γιατρός θα μείνει εκεί που ήταν, κι εμείς θα πάμε παρακάτω από εκεί που είμαστε! Με τον ίδιο τρόπο, το θέλημα του Θεού στη ζωή μας ρυθμίζει την ποιότητα της δικής μας, του καθενός μας δηλαδή, ζωής. Δεν εξασφαλίζει τον Θεό.

Το Βάπτισμα είναι, ότι αποφασίσαμε, αυτόν τον τρόπο που υποδεικνύει ο Θεός, να τον περπατήσουμε. Και είπαμε ότι πεθαίνουμε συμβολικά για τον προηγούμενο τρόπο ζωής και ξεκινάμε τον καινούργιο τρόπο. Και στην καινούργια διαδρομή βέβαια πέφτουμε, σκοντάφτουμε, κάνουμε επιτόπιο τροχάδην, γυρνάμε κατά πίσω…

Υπάρχουν γι’ αυτό δύο πράγματα: η Εξομολόγηση, στην οποία ομολογεί κανείς τα λάθη του και τις πτώσεις του, μεγαλώνει και προχωράει, και η ανάμνηση του Βαπτίσματός μας, τώρα τα Θεοφάνεια, η οποία μας λέει ότι, πρέπει να ζήσουμε σωστότερα απ’ ό,τι μέχρι τώρα, αυτά που υποσχεθήκαμε με το Βάπτισμα.

Αφού προετοιμαστήκαμε νηστεύοντας χθες, σήμερα θα πιούμε από το νερό του Βαπτίσματος-Αγιασμού, για επικαιροποίηση των υποσχέσεών μας και για επανεκκίνηση της προσπάθειάς μας να ζήσουμε κατά Χριστόν. Σίγουρα δεν θα τα καταφέρουμε άψογα, όμως είναι επίσης σίγουρο ότι:

Αν απλώνεις τα χέρια σου στον ουρανό

μπορεί να μην πιάσεις αστέρια,

αλλά είναι σίγουρο ότι δεν θα γεμίσουν λάσπες.