Γενικού Ενδιαφέροντος

Συγγραφέας: Ζώης Ιωάννης

Στις 16 Απριλίου 2021 παρακολούθησα μια διαδικτυακή διάλεξη της Καθηγήτριας Sarah Gilbert του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. 

https://www.alumni.ox.ac.uk/events/meeting-minds

 

https://web.cvent.com/event/a811adf3-1c04-4ce9-89ba-40b50ce8df8e/websitePage:5333216a-c9b2-44fc-9ee9-08f69b67d62a

Η Sarah είναι ο ιθύνων νους πίσω από το εμβόλιο για την covid19. Η διάλεξη ήταν μόνο για τα μέλη του Πανεπιστημίου, ίσως γίνει διαθέσιμη και στο ευρύ κοινό στο μέλλον.

Θα γράψω μερικά από τα highlights:

1.      Όταν τον Ιαν 2020 οι Κινέζοι δημοσίευσαν το γονιδίωμα του ιού (καθότι εκεί πρωτοεμφανίστηκε), οι επιστήμονες στο Jenner Institute της Οξφόρδης έπιασαν αμέσως δουλειά. Σε 1 μήνα είχαν έτοιμα 5 εμβόλια, 3 συμβατικά και 2 mRNA. Τα mRNA είναι ακριβά, χαρακτηρίζονται ασταθή (θέλουν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες συντήρησης) και δεν είχαν γίνει ποτέ μαζικά στο παρελθόν. Αποφάσισαν να προχωρήσουν με 1 εκ των 3 συμβατικών γνωρίζοντας ότι το moto του Jenner Institute είναι vaccines for everyone and everywhere και γνωρίζοντας ότι από τα 8 δις του παγκόσμιου πληθυσμού, πάνω από τα 5 δις δεν είχαν καν δίκτυο ηλεκτρισμού στην χώρα τους (πώς να διατηρήσεις εμβόλιο στους -70 Κελσίου όταν δεν υπάρχει καν δίκτυο ηλεκτρισμού?) 

2.      Το εμβόλιο της ΑΖ  είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο παγκοσμίως: από τα 1.8 δις δόσεις που έχουν γίνει παγκοσμίως μέχρι σήμερα, περίπου 1 δις είναι ΑΖ και το υπόλοιπο 0.8 δις όλα τα υπόλοιπα (Pfizer. Moderna, J&J, Ρώσικα, Κινέζικα) και αποτελεί αυτή τη στιγμή το σημαντικότερο όπλο στην παγκόσμια καταπολέμηση της πανδημίας. Τα πλανητικά στατιστικά του εμβολίου είναι τα καλύτερα (όχι τα ελληνικά, ούτε τα ευρωπαϊκά, δες την συνολική εικόνα σε παγκόσμια κλίμακα), βλέπε 

 

https://ourworldindata.org/

 

και για μια περίληψη εδώ

 

https://www.aftodioikisi.gr/ygeia/telika-poso-asfales-einai-to-emvolio-tis-pfizer/

 

3.      Στο ερώτημα οκ με τα πλανητικά στατιστικά αλλά  εγώ ποιο εμβόλιο να κάνω, η απάντηση της Σάρας ήταν ότι πρέπει να προχωρήσει ο εμβολιασμός, τα οφέλη υπερισχύουν κατά πολύ των πιθανών παρενεργειών, όλα τα εμβόλια έχουν σπάνιες παρενέργειες, πιο συγκεκριμένα από τα ΑΖ και Pfizer έχουν ήδη γίνει εκατοντάδες εκατομμύρια δόσεις σε όλο τον κόσμο και έχει συσσωρευθεί γνώση για την συμπεριφορά τους, η σύστασή της είναι ατομικά ο καθένας να κάνει αυτό που θα συστήσει ο γιατρός του που ξέρει και την κατάσταση της υγείας του αναλυτικά και σε βάθος.

4.      Εγώ έθεσα την εξής ερώτηση, ήταν μια απορία μου που δεν είχα βρει ικανοποιητική απάντηση: Γιατί η διεθνής επιστημονική κοινότητα και οι μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες έχουν εστιάσει στο εμβόλιο και όχι στο φάρμακο? Αν υπήρχε φάρμακο θα μπορούσαμε πιθανότατα να είχαμε καθησυχάσει σε κάποιον βαθμό και τις ανησυχίες των συμπολιτών μας που  αντιτίθεται στον μαζικό εμβολιασμό (αντι-εμβολιαστικό κίνημα) που είναι παγκόσμιο φαινόμενο.

5.      Η απάντηση της Σάρας ήταν η εξής εν συντομία: Από την εποχή που ο κορυφαίος Άγγλος γιατρός Edward Jenner (προς τιμήν του οποίου το ινστιτούτο ιολογίας και εμβολίων του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης πήρε το όνομά του) ανακάλυψε το εμβόλιο κατά της ευλογιάς και έκανε για πρώτη φορά παγκοσμίως μαζικούς εμβολιασμούς πριν 220 χρόνια, η ιατρική κοινότητα έχει κατανοήσει ότι για να σταματήσει μια  πανδημία, έναν λιμό, μια μεταδοτική ασθένεια (ο καρκίνος πχ δεν είναι μεταδοτική ασθένεια), ο μοναδικός τρόπος είναι να επιτευχθεί η λεγόμενη  ανοσία της αγέλης, δηλαδή  > 70-80% του γενικού πληθυσμού να αποκτήσει ανοσία μέσω αντισωμάτων. Αντισώματα αποκτώνται με 3 τρόπους:

Ι Με φυσικό τρόπο: Ασθένεια και ίαση

ΙΙ Με εμβολιασμό

ΙΙΙ Με τεχνητή παρασκευή και έγχυση αντισωμάτων.

Αν ακολουθούσαμε την μέθοδο Ι, αντί για 3 εκατομμύρια θύματα παγκοσμίως που έχουμε τώρα, θα χρειάζονταν 80-160 εκατομμύρια θύματα (υποθέτοντας ένα ποσοστό θνησιμότητας της νόσου γύρω στο 1-2%).

Το ΙΙΙ υπάρχει, είναι τα λεγόμενα  φάρμακα με τα μονοκλωνικά αντισώματα, αλλά είναι 100 φορές πιο ακριβά από τα εμβόλια, παρασκευάζονται πολύ πιο δύσκολα,  δεν υπάρχει πραγματική δυνατότητα μαζικής παραγωγής και δρουν μόνο στο αρχικό στάδιο της λοίμωξης, σε μεταγενέστερα στάδια επιβαρύνουν τον οργανισμό αντί να τον βοηθούν. Άρα η μόνη ρεαλιστική μέθοδος είναι ο μαζικός εμβολιασμός.

Επιπρόσθετα, τα εμβόλια προσφέρουν πιο «στοχευμένη»  θεραπεία σε σχέση με την δραστική ουσία ενός πιθανού φαρμάκου. Επίσης τα φάρμακα σε σχέση με τα εμβόλια έχουν τουλάχιστον δεκαπλάσιο ποσοστό παρενεργειών γιατί η δραστική ουσία αν εισέλθει στον οργανισμό δρα τρόπον τινά «ανεξέλεγκτα», σκοτώνει μεν τον ιό αλλά μπορεί ταυτόχρονα να βλάψει άλλα όργανα.