Προσευχή

Συνέκδημος

Συνέκδημος (συνοδοιπόρος-συνταξιδιώτης δηλαδή) είναι μια προσπάθεια να έχει καθένας που θέλει να προσευχηθεί ευχερή και κατανοητή βοή­θεια στον μεγάλο κόπο της προσευχής. Το συνημμένο αρχείο λοιπόν είναι ένα μικρό προσευχητάριο προς χρήση όλων με τα παρακάτω περιεχόμενα:

Αντί Προλόγου

Προσευχή παιδική

Αντί Προλόγου

«Έχουμε την ελπίδα για όλους τους χριστιανούς να βαθαίνουν τη σχέση τους με τον Ιησού, και όλοι μας να έχουμε αυτοπεποίθηση ώστε να μοιραζόμαστε το Ευαγγέλιο. Όλοι μας να ανταποκριθούμε στο κάλεσμά Του να γίνουμε μαθητές Του, να ζήσουμε το Ευαγγέλιο, και μέρα τη μέρα, να αναζητούμε όλο και περισσότερο τη Βασιλεία του Θεού.

Στην καρδιά των προσευχών μας να βρίσκονται οι λέξεις που μας δίδαξε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός: «Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τό θέλημά σου».

Είναι αδύνατον να παραβλέψεις την μεταμορφωτική δύναμη της προσευχής του Κυρίου στη ζωή. Είναι μια προσευχή που δίνει τόσο θάρρος, ώστε να βρίσκεται στα χείλη των ετοιμοθάνατων και τόσο επικίνδυνη, ώστε να είναι απαγορευμένη στον κινηματογράφο.

Τόσο διάσημη ώστε να ψελίζεται κάθε ημέρα από δισεκατομμύρια ανθρώπους σε εκατοντάδες γλώσσες και ωστόσο, τόσο άμεση, ώστε να μας έλκει προσωπικά προς την αγάπη του Ιησού Χριστού.

Τόσο απλή που μπορεί να την θυμούνται μικρά παιδιά, και τόσο βαθιά που να στηρίξει μια ζωη προσευχής.

Όταν προσευχόμαστε με ειλικρίνεια και χαρά δεν υπάρχει εικόνα να περιγράψει τους τρόπους με τους οποίους ο Θεός μπορεί να μας χρησιμοποιήσει για την δόξα Του».
(Σκέψεις ενός αληθινά Καλού Ποιμένα)

Σε ένα κόσμο όμως σαν τον σημερινό, κόσμο διανόησης και σκέψης, και η προσευχή είναι μια διανοητική λειτουργία!

Μέχρι να φτάσει να γίνει υπαρξιακή αναφορά στον Χριστό, “ὅλῃ ψυχῇ τε καί καρδίᾳ”, είμαστε αναγκασμένοι να δεχόμαστε το “χείλεσι δοξάζω”!

Αυτό το μικρό βιβλιαράκι – (Συνέκδημος συνοδοιπόρος-συνταξιδιώτης δηλαδή) είναι μια προσπάθεια να έχει καθένας που θέλει να προσευχηθεί ευχερή και κατανοητή βοήθεια στον μεγάλο κόπο της προσευχής.

Θα είναι μεγάλη ευλογία και χαρά, αν βοηθηθεί κάποιος αδελφός μας να αγαπήσει την προσευχή και να την “περπατήσει” σε ένα κόσμο που «αντικατέστησε την προσευχή, με το “σερφάρισμα” στο internet και την ανάγνωση εφημερίδων».

Χρησιμοποιώντας τον Συνέκδημο παρακαλούμε να εύχεστε και για μας.

π. Θεοδόσιος


Α. Προσευχές καθ’ ημέραν

Η προσευχή είναι μια πολυεδρική ενέργεια του ανθρώπου όσον αφορά τον λόγο για τον οποίο γίνεται!

Προσεύχεται κανείς από συνήθεια!

Προσεύχεται από φόβο!

Προσεύχεται από καθήκον!

Όμως προσεύχεται κανείς και από αγάπη. Γιατί έχει “ψυλλιαστεί” τον λόγο του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου “μνημονευτέον τοῦ Θεοῦ μᾶλλον ἤ ἀναπνευστέον”.

Δύσκολη απόφαση. Δύσκολη διάκριση (του λόγου). Δύσκολη πορεία με συνέπεια.

Ξεκινώντας η μέρα μετά την αυτονόητη πρωινή προσευχή, ή μάλλον μαζί και σε συνάρτηση (εφ’ όσον υπάρχει χρονικό πλαίσιο τέτοιας δυνατότητας) λέμε τις ορθρινές προσευχές για το διάστημα της ζωής που μας δίνεται. Δεν φτάνει μόνον η καλή διάθεση προσευχής. Και οι σκέψεις αν μείνουν ανέκφραστες… «πετάνε» γρηγορότερα! Ούτε η προσευχή είναι αποθηκευμένη στην ψυχή μας και βγαίνει ανοίγοντας κάποια στρόφυγγα… Χρειαζόμαστε ένα κείμενο προσευχής για να αρχίσουμε και να μάθουμε να προσευχόμαστε όπως χρειάζεται μια «ξένη» παρτιτούρα να εξασκηθεί αυτός που μαθαίνει μουσική. Οι προσευχές οι ορθρινές είναι προσανατολισμός και γαλήνευση για τον άνθρωπο. Ας αγωνιστούμε να μάθουμε την… μουσική της προσευχής και τότε θα είμαστε ευχάριστο άκουσμα στους γύρω μας, συγγενείς, συναδέλφους, φίλους.

Όταν η μέρα τελειώνει, η αναφορά μας στο αγαπημένο πρόσωπο του Χριστού είναι επίσης αυτονόητη! Θα τον συναντήσουμε στο μικρό προσευχητικό μας ραντεβού, προσπαθώντας να είμαστε… «στην ώρα» μας.

Για όλο σχεδόν το χρόνο (πλην της Μ. Τεσσαρακοστής και της περιόδου των σαράντα ημε-ρών μετά το Πάσχα) κάνουμε κάποιες επιλογές από το λεγόμενο Μικρό Απόδειπνο μαζί με τρεις προσθήκες (προσευχή συγχωρήσεως -για τους κεκοιμημένους- για την ώρα του θανάτου μας).

Για την Μεγάλη Σαρακοστή, μεταφράσαμε κάποιους ψαλμούς και ευχές του Μεγάλου Αποδείπνου προκειμένου να διευκολυνθούμε στην προσπάθεια προσευχής. Για τις σαράντα ημέρες μετά το Πάσχα, τις Πασχάλιες Βραδινές προσευχές.


Προσευχή πρωϊνή εναρκτήρια

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Βασιλεύ, Ουράνιε, Παράκλητε, το πνεύμα της αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρῶν, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος και σώσον Αγαθέ τας ψυχάς ημών.

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησόν ημας. (εκ γ΄)
Δόξα, και νυν…

Παναγία Τριάς, ελέησέ μας. Παντοκράτορ Κύριε, συγχώρησε τις αμαρτίες μας. Δέσποτα Χριστέ, κατανόησε τις αδυναμίες μας. Πνεύμα Άγιο, έλα και σκήνωσε στις ψυχές μας, θεραπεύοντας τις ψυχοσωματικές μας ασθένειες, με την πάντοτε αγαθή Σου διάθεση.

Κύριε, ελέησον. (εκ γ΄)

Δόξα, και νυν…

Πατέρα μας επουράνιε,
ας αγιασθεί το όνομά Σου,
ας έλθει η βασιλεία Σου,
ας γίνει το θέλημά Σου
όπως στον ουρανό,
έτσι και στην γη.
Δώσε μας σήμερα τον απαραίτητο
για την ζωή μας άρτο.
Συγχώρησε τα αμαρτήματά μας
όπως και μεις συγχωρούμε των άλλων.
Προστάτευσέ μας από δοκιμασίες.
Περιφρούρησέ μας από τον πονηρό.
Γιατί η αληθινή δύναμη
και η δόξα είναι δική Σου,
του Πατρός και του Υιού
και του Αγίου Πνεύματος,
τώρα και πάντοτε
και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Ἦχος α΄.

Εξεγερθέντες του ύπνου, προσπίπτομέν σοι, αγαθέ, και των Αγγέλων τον ύμνον βοώμέν σοι, δυνατέ· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός· δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς.

Δόξα Πατρί…

Ἦχος β΄.

Της κλίνης και του ύπνου εξεγείρας με, Κύριε, τον νουν μου φώτισον, και την καρδίαν και τα χείλη μου άνοιξον, εις το υμνείν Σε, Αγία Τριάς· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός· δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς.

Και νυν και αεί…

Ἦχος γ΄.

Αθρόον ο Κριτὴς επελεύσεται, και εκάστου αι πράξεις γυμνωθήσονται· αλλὰ φόβῳ κράξωμεν εν τω μέσω της νυκτός· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει, ο Θεός· δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς.


Προσευχή ευχαριστίας και παράκλησης

Ανιστάμενος από τον νυχτερινό ύπνο, που μου χάρισες, Σε ευχαριστώ, Παναγία Τριάς, Θεέ μου, Πατέρα, Υιέ και Άγιο Πνεύμα, γιατί με την πολλή σου καλοσύνη και μακροθυμία δεν απέρριψες εμένα τον ράθυμο και αμαρτωλό μαζί με τις αμαρτίες μου, αλλά μου έδειξες την συνήθη φιλανθρωπία Σου και με «ξύπνησες» εμένα τον βουλιαγμένο στον εγωιστικό μου αυτοεναγκαλισμό να Σε συναντήσω και να Σε δοξολογήσω για τα δώρα Σου. Σε παρακαλώ κάνε το αυτό αρχή φωτισμού των σκέψεών μου. Άνοιξε το στόμα μου να μελετά και να εκφράζει τον λόγο Σου. Να συνειδητοποιεί το όφελος των εντολών Σου και να τηρεί το θέλημά Σου, και να ομολογεί και να δοξάζει με όλη την καρδιά το Πανάγιο όνομά σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, τώρα και πάντοτε και στούς αιώνες των αιώνων.


Προσευχή των Στάρετς της Όπτινα

Κύριε, βοήθησέ με να αντιμετωπίσω με ψυχική γαλήνη όλα όσα θα μου φέρει η σημερινή ημέρα. Βοήθησέ με να παραδοθώ ολοκληρωτικά στο άγιο θέλημά Σου. Στην κάθε ώρα αυτής της ημέρας, φώτιζέ με και δυνάμωνέ με για το καθετί.

Όποιες ειδήσεις κι αν λάβω στο διάστημα της σημερινής ημέρας, δίδαξέ με να τις δεχτώ με ηρεμία και με την πεποίθησι ότι προέρχονται από το άγιο θέλημά Σου.

Καθοδήγησε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου σε όλα τα έργα μου και τα λόγια μου. Σ’ όλες τις απρόοπτες περιστάσεις μη με αφήσεις να ξεχάσω ότι τα πάντα προέρχονται από Σένα.

Δίδαξέ με να συμπεριφέρoμαι σε κάθε μέλος της οικογενείας μου με ευθύτητα και σύνεση, ώστε να μην συγχύσω και στενοχωρήσω κανένα.

Κύριε δώσ’ μου τη δύναμη να υποφέρω τον κόπο και όλα τα γεγονότα της ημέρας αυτής καθ’ όλη την διάρκειά της. Καθοδήγησε την θέλησή μου και δίδαξέ με να προσεύχομαι, να πιστεύω, να υπομένω, να συγχωρώ και να αγαπώ. Αμήν.

Δι’ ευχών των αγίων πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.


«Εξάψαλμος»

Υπόλοιπο ενός παρελθόντος, εντεταγμένο στο σημερινό εκκλησιαστικό τυπικό, είναι μια ομάδα έξι ψαλμών, που αποτελούσαν το κυρίως σώμα της ακολουθίας του όρθρου κατά το παλαιότερο τυπικό, που ονομαζόταν ασματικό, και ψαλλόντουσαν αντιφωνικά.

Είναι εκπληκτικοί ψαλμοί σε περιεχόμενο. Εκφράζουν αγωνίες, παρακλήσεις, απορίες, ευχαριστίες, διαμαρτυρίες της προσευχόμενης ψυχής. Εκφράζουν το κυρίως θέμα της πίστεως, αφού όλα τα παραπάνω (αγωνία, παράκληση, απορία, ευχαριστία, διαμαρτυρία) συναπαρτίζουν το “σώμα” της πίστεως της προσωπικής, για την οποία ακόμα και οι απόστολοι παρακαλούσαν να τους την αυξήσει ο Χριστός.

Ας αγωνιστούμε “αιματηρά” μέχρι να γίνει η πίστη μας (η εμπιστοσύνη μας δηλαδή στον Χριστό, όχι η δογματική πίστη της Εκκλησίας)… “κόκκος σινάπεως” και τότε τα “βουνά” των προβλημάτων της ζωής μας θα είναι δυνατόν να μετατεθούν… στην θάλασσα του ελέους του Θεού.

Όσοι έχετε την δυνατότητα, προσθέσθε στην πρωινή σας προσευχή και αυτή την ορθρινή έκφραση. Θα γεμίσει φως η ψυχή σας θα ελευθερωθείτε από την αυταπάτη μιας εύκολης πίστεως. Θα απαλλαγείτε από μια πίστη ιδεολόγημα. Θα κατανοήσετε και σεις μαζί με τον Βλ. Πασκάλ ότι μια πίστη που δεν αμφιβάλλει είναι πεθαμένη πίστη.


Προσευχή ορθρινή

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Ελέησον ημάς, Κύριε, ελέησον ημάς πάσης γαρ απολογίας απορούντες, ταύτην σοι την ικεσίαν, ως Δεσπότῃ, οι αμαρτωλοί προσφέρομεν. Ελέησον ημάς.

Δόξα Πατρί.

Κύριε, ελέησον ημάς, επί σοι γαρ πεποίθαμεν. Μη οργισθής ημίν σφόδρα, μηδέ μνησθής των ανομιών ημών αλλ’ επίβλεψον και νυν ως εύσπλαγχνος, και λύτρωσαι ημάς εκ των εχθρών ημών συ γαρ ει Θεός ημών, και ημείς λαός σου· πάντες έργα χειρών σου, και το όνομά σου επικεκλήμεθα.

Και νυν, και αεί.

Της ευσπλαγχνίας την πύλην, άνοιξον ημίν, ευλογημένη Θεοτόκε· ελπίζοντες εις σε μη αστοχήσωμεν· ρυσθείημεν δια σου των περιστάσεων· συ γαρ ει η σωτηρία του γένους των χριστιανών.


Ψαλμός 3

Κύριε, πώς αυξηθήκαν οι εχθροί μου; Πολλοί στρέφονται εναντίον μου.

Πολλοί μου λένε: «Απ’ το Θεό για Σένα σωτηρία δεν υπάρχει».

Εσύ όμως Κύριε, είσαι ο βοηθός μου και η δόξα μου· Αυτός που την σκυμμένη κεφαλή μου υψώνει.

Καλώ με τη φωνή μου το Θεό και μ’ αποκρίνεται από το όρος της δικής Του αγιοσύνης.

Εγώ με ησυχία εξάπλωσα, αποκοιμήθηκα και ξύπνησα· αφού είμαι σίγουρος πως ο Κύριός μου οπωσδήποτε θα με βοηθήσει.

Δε σκιάζομαι πολυάριθμο λαό, που με έχθρα μού επιτίθεται και με κυκλώνει.

Ανάστα, Κύριε, και σώσε με, Θεέ μου! Τσάκισε των εχθρών μου την ισχύ, των ασεβών την βιαιότητα σαν τα σπασμένα δόντια να συντρίψεις.

Η σωτηρία μου από Σένα θα ’ρθει Κύριε, και στο λαό σου από Σένα η ευλογία.


Ψαλμός 37

Κύριε, μη μ’ επιπλήξεις πάνω στο θυμό Σου· και πάνω στην οργή Σου μη με τιμωρήσεις.

Γιατί με διαπέρασαν τα βέλη Σου· και με πιέζει το βαρύ Σου χέρι.

Δεν έχει μέρος υγιές το σώμα μου, γιατί Εσένα εξόργισα· πονούν τα κόκκαλά μου όλα, εξ’ αιτίας των αμαρτιών μου.

Οι ανομίες μου ξεπέρασαν το ύψος και από το κεφάλι μου· και σαν ασήκωτο φορτίο με πιέζουν.

Βρωμίσανε και σαπίσαν τα τραύματά μου από τις ανομίες μου.

Ταλαιπωρήθηκα, κυρτώθηκα εντελώς· θλιμμένος περπατώ όλη τη μέρα.

Τα σπλάγχνα μου είναι γεμάτα φλόγωση· και δεν υπάρχει υγεία στο κορμί μου.

Φθάρηκα και τσακίστηκα ολότελα· κραυγάζω από τον πόνο της καρδιάς μου.

Κύριε, Εσύ γνωρίζεις όλη τη λαχτάρα μου, κι ο στεναγμός μου από Εσέ δεν απεκρύβη.

Χτυπάει η καρδιά μου ανάστατη, μ’ άφησε η δύναμή μου· ως και το φως ακόμα των ματιών μου σβήνει.

Οι φίλοι μου και οι γνώριμοί μου δεν συμπαραστάθηκαν· κι οι πιο δικοί μου από μακριά κοιτάνε.

Αυτοί που τη ζωή μου να αφαιρέσουν θέλουνε· αυτοί που θέλουν να με βλάψουν, με απειλούν πως θα με καταστρέψουνε, κι απάτες όλη μέρα σχεδιάζουν.

Όμως εγώ θα κάνω τον κουφό, ότι δεν άκουσα· και τον μουγγό, που να μιλήσει δεν μπορεί, θα παραστήσω.

Είμαι σαν ένας άνθρωπος που δεν ακούει τίποτα· κι απόκριση στο στόμα του δεν έχει.

Γιατί σ’ Εσένα, εγώ Κύριε ήλπισα· Εσύ να μου αποκριθείς, Θεέ και Κύριε μου περιμένω.

Είπα, βοήθησέ με, να μη χαρούν οι εχθροί μ’ εμένα, Κύριε, ούτε όταν τρεκλίζω να κομπάζουν.

Γιατί εγώ είμαι πρόθυμος να υποστώ τις μαστιγώσεις για τις αμαρτίες μου, και ο πόνος μου γι’ αυτές είναι παντοτινά εμπρός μου.

Την ανομία μου δημόσια ομολογώ και θα φροντίσω την εξάλειψη της δικής μου αμαρτίας.

Οι εχθροί μου όμως ζουν και αυξάνονται, και είναι ισχυρότεροι από εμέ αυτοί που με μισούν αδίκως.

Ανταποδίδουνε κακό για το καλό και με συκοφαντούν γιατί μονίμως ψάχνω καλωσύνη.

Μη με εγκαταλείψεις Κύριε και μην απομακρύνεσαι από εμένα.

Έλα να με βοηθήσεις Κύριε, γιατί εγώ μονάχα Εσένα έχω σωτήρα.


Ψαλμός 62

Θεέ και Κύριε μου, Εσένα αναζητώ απ’ τα χαράματα· διψάει για Σένα η ψυχή μου· η σάρκα μου Εσένα αποζητάει σε αυτή την έρημη, στεγνή κι άνυδρη γη μας.

Μέσ’ στο ναό τον άγιό Σου Σ’ αναζήτησα, τη δύναμή Σου και τη δόξα Σου να δω, εγώ γυρεύω.

Επειδή, είναι πιο καλή και απ’ τη ζωή, η ευσπλαγχνία Σου, τα χείλη μου Εσένα θα ανυμνούνε.

Όλη μου τη ζωή θα Σ’ ευλογώ και στ’ όνομα Σου πάντα θα προστρέχω.

Σαν από εκλεκτό συμπόσιο, χορτάτη θα ’ναι πάντα η ψυχή μου και με χαρούμενα τα χείλη μου, το στόμα μου θα Σ’ ανυμνήσει.

Τη νύχτα στο κρεβάτι μου η σκέψη μου σ’ Εσένα όλο γυρίζει και ψιθυρίζω προσευχές.

Γιατί μου στάθηκες βοηθός: στον “ίσκιο απ’ τις φτερούγες” Σου, ύμνους χαράς Σού ψάλλω.

Σε Σένα δόθηκε και δέθηκε μαζί Σου η ζωή μου Κύριε, και με στηρίζει πάντοτε το δυνατό Σου χέρι.

Εκείνοι που μάταια ζητούνε να με καταστρέψουνε, θα μπουν στα έγκατα της γης.

Στην εξουσία του ξίφους θα παραδοθούν· των τσακαλιών τροφή θα γίνουν.

Κι ο βασιλιάς “κατά Θεόν” και “ἐκ Θεοῦ” θα βρει χαρά· όποιος ορκίζεται στ’ όνομα του Θεού θα χαίρεται γιατί των ψευδολόγων θα κλειστεί το στόμα.


Ψαλμός 87

Κύριε Θεέ μου και σωτήρα μου, σ’ Εσένα φώναξα όλη τη μέρα, τη νύχτα μπροστά Σου στάθηκα δεόμενος.

Είθε να φτάσει ως Εσένα η προσευχή μου· άκουσε Σε παρακαλώ προσεκτικά τον θρήνο μου.

Η ψυχή μου είναι γεμάτη πόνο, και η ζωή μου πλησίασε στο θάνατο.

Με λογαριάζουν για νεκρό· είμαι σαν άνθρωπος δίχως πια δύναμη.

Παρατημένος μέσα στους νεκρούς, αυτούς που κείτονται στον τάφο. Αυτούς που πια δεν τους υπολογίζεις, δεν κάνεις τίποτε γι’ αυτούς!

Στα βάθη της αβύσσου μ’ έριξες, μέσ’ στου θανάτου τη σκιά και το σκοτάδι.

Βάρυνε πάνω μου ο δικός Σου ο θυμός· όλα τα κύματά Σου ξέσπασαν σε μένα.

Μάκρυνες από μένα τους γνωστούς, μ’ έκανες να ’μαι φρίκη για τα μάτια τους· έμεινα μόνος πια και δεν μπορώ απ’ την δυστυχία μου να διαφύγω.

Θολώσανε τα μάτια μου, από την φτώχεια αναγκεμένα. Όλη τη μέρα, Κύριε, Σου φώναζα, τα χέρια μου άπλωνα σ’ Εσένα.

Θα κάνεις θαύματα για τους νεκρούς; ή μήπως οι σκιές θα σηκωθούν να Σε δοξολογήσουν;

Θα διηγηθεί κανείς μέσα στον τάφο την αγάπη Σου και την αλήθεια Σου στον Άδη;

Άρα μπορούν μες στα τρισκόταδα ν’ αναφανούν τα θαύματα και η δικαιοσύνη Σου στη γη της λησμονιάς; Στον Άδη;

Αλλά εγώ, Κύριε, Εσένα προσκυνώ· και το πρωί η προσευχή μου Εσένα ψάχνει.

Γιατί με αποπαίρνεις Κύριε; Γιατί κρυμμένο μου κρατάς το πρόσωπό Σου;

Φτωχός και πένης είμαι εγώ από τα νειάτα μου, υψώθηκα κοινωνικά, αλλά και πάλι σε φτώχεια και αμηχανία περιήλθα.

Περάσαν από πάνω μου οι πυρωμένες της οργής Σου θύελλες, και με συγκλόνισαν οι φοβερές οι απειλές Σου.

Σαν τα νερά με κύκλωσαν απ’ όλες τις μεριές, γύρω μου σφίγγουν σαν κλοιός όλη τη μέρα. Έδιωξες από εμέ τους φίλους και τους γείτονες· απομακρύνθηκαν απ’ την δική μου την ταλαιπωρία.


Ψαλμός 102

Τον Κύριο, ψυχή μου δοξολόγησε, και όλη μου η ύπαρξη, το όνομα Του τ’ άγιο ας προσκυνήσει.

Τον Κύριο, ψυχή μου δοξολόγησε, και μην ξεχνάς καμιά απ’ τις δικές Του καλωσύνες!

Αυτόν που συγχωρεί όλες τις ανομίες σου, και θεραπεύει τις αρρώστιες σου όλες.

Αυτόν που από το θάνατο γλυτώνει τη ζωή, και Εσένα πλημμυρίζει με έλεος και καλωσύνη.

Αυτόν οπού σου δίνει όσα ποθήσεις αγαθά, και την νεότητά σου καθώς του αετού ανανεώνει.

Έργα δικαιοσύνης κάνει ο Κύριος και δίκαιη κρίση σ’ όλους τους κατατρεγμένους.

Φανέρωσε όλα Του τα σχέδια στο Μωυσή και στους Ισραηλίτες όλα Του τα έργα.

Ο Κύριος είναι πονετικός και γενναιόδωρος, ανεκτικός και εύσπλαγχνος πολύ.

Δεν είναι η οργή Του αδιάκοπη και δεν κρατά ο θυμός Του πάντα.

Ό,τι μας έπρεπε για τις αμαρτίες μας δε μας το ’κανε, κι ανάλογα με τις παρανομίες δεν μας δίνει.

Όσο είναι το ύψος τ’ ουρανού επάνω απ’ τη γη, τόσο απέραντη είναι η αγάπη Του για κείνους που Τον αγαπούνε.

Όσο απέχει από τη δύση η ανατολή, τόσο απομάκρυνε από μας τις ανομίες.

Όπως σπλαχνίζεται ο πατέρας τα παιδιά, έτσι σπλαχνίζεται ο Κύριος εκείνους που Τον αγαπούνε.

Γιατί το ξέρει Αυτός από τί πλασθήκαμε, θυμάται πως είμαστε χώμα.

Σαν το χορτάρι είναι του ανθρώπου η ζωή, σαν το λουλούδι των αγρών, καθώς ανθίζει.

Μα σαν ο λίβας πάνω του περνά, δεν υπάρχει πια, ούτε και φαίνεται ο τόπος που βρισκόταν.

Αλλά η αγάπη του Κυρίου, για κείνους που Τον σέβονται, ήτανε πάντα και θα είναι και παντοτινά· και η καλωσύνη του για των παιδιών Του τα εγγόνια.

Για κείνους που τηρούν τη διαθήκη Του, και που τις εντολές Του τις θυμούνται να τις κάνουν πράξη.

Ο Κύριος έστησε στον ουρανό το θρόνο Του κι η εξουσία Του απλώνεται στα πάντα.

Δοξάστε όλοι Του οι άγγελοι τον Κύριο, δυνάμεις ισχυρότατες, οπού γεμάτοι υπακοή, το θέλημά Του εκτελείτε.

Δοξάστε όλες οι δυνάμεις οι ουράνιες τον Κύριο, διάκονοί Του ευλαβείς, που στην εντέλεια το πρόσταγμά Του υλοποιείτε.

Δοξάστε όλα τα έργα Του τον Κύριο· σε κάθε τόπο δόξαζε τον Κύριο, ψυχή μου.


Ψαλμός 142

Εισάκουσε την προσευχή μου Κύριε, αφουγκράσου τη δέησή μου.

Εισάκουσέ μου κατά το έλεός Σου Κύριε, και μη με κρίνεις, γιατί κανένας άνθ ρω πος δεν είναι δίκαι ος μπροστά στα δικά Σου τα μάτια.

Καταδίωξε ο εχθρός την ύπαρξή μου και με εξουδένωσε εντελώς. Με έκανε να αισθά νο μαι το σκότος των νεκρών που έχουν ήδη αιώνες πριν πεθάνει.

Ολιγοψύχησε η ψυχή μου Κύριε και η καρδιά μου αναστατώθηκε.

Θυμήθηκα τις μέρες της δικής Σου παρου σίας Κύριε. Μελέτησα όλα τα έργα Σου, στις ενέρ γειες «των χειρών» Σου συχνά την σκέψη μου βυθίζω.

Άπλωσα τα χέρια μου προς Εσένα Κύριε. Η ύπαρξή μου δροσιά ζητάει σαν το άνυδρο χωράφι.

Δέξου την προσευχή μου Κύριε, με εγκατα λείπει η ψυχή μου. Μην αποστρέψεις το πρόσωπό Σου από εμένα Κύριε και καταλήξω πεθαμένος!

Φανέρωσέ μου γρήγορα το έλεός Σου Κύριε για μένα, που σε Σένα ελπίζω. Γνώρισέ μου τρόπο ζωής να πορευ θώ, σε Σένα καταφεύγει η ψυχή μου.

Λύτρωσέ με από τους εχθρούς μου Κύριε, εγώ σ’ Εσένα προστρέχω.

Μάθε με να τηρώ το θέλημά Σου Κύριε, αφού Εσύ είσαι ο Κύριος της ζωής μου. Το πνεύμα Σου το αγαθό, σε δρόμο ορθό ας με οδηγήσει.

Με την αγάπη Σου –που είναι το όνομά Σου, θα με ζωογονή σεις Κύριε. Εξαιτίας του ελέους Σου θα ελευθε ρώ σεις από την θλίψη την ψυχή μου.

Και τέλος, θα εξολοθρεύσεις όλους τους εχθρούς μου Κύριε και θα αφανίσεις όλους αυτούς που με ταλαι πωρούν, γιατί εγώ δικός Σου είμαι δούλος.


Ευχή ευχαριστήρια

Σε δοξάζω Κύριε Ιησού Χριστέ και Θεέ Παντοκράτορ, γιατί με τη θεϊκή σου και φιλάνθρωπη φροντίδα αξίωσες και μένα τον αμαρτωλό και ανάξιο να ελευθερωθώ από τον ύπνο και να εγερθώ.

Δέξου Κύριε, τα λόγια της προσευχής μου σαν των αγίων αγγέλων και κάνε η μικρή μου αυτή δέηση να προσφέρεται από τα αμαρτωλά μου χείλη από αγάπη για Σένα αλλά και από μια καθαρή καρδιά και από μια σκέψη, που ξέρει τα μέτρα της με ταπείνωση. Όταν αυτά μου τα χαρίσεις τότε και εγώ σαν τις φρόνιμες παρθένες της παραβολής Σου θα γίνω κοινωνός του γαμήλιου τραπεζιού που έχεις ετοιμάσει για τα παιδιά Σου μαζί με τον Πατέρα Σου και το Πανάγιο Πνεύμα. ΑΜΗΝ.


Ευχή στον Κύριό μας Ιησού Χριστό

Κύριε Ιησού Χριστέ και Θεέ μου, Σύ ήρθες να θεραπεύσεις με τη θυσία της αγάπης Σου τα πάθη των αμαρτιών μου και να γιατρέψεις με τις πληγές σου τα τραύματα της ψυχής μου. Χάρισε, λοιπόν, σε παρακαλώ, σε μένα που έπταισα σε πολλά, δάκρυα συνειδητοποίησης. Δώσε να καταλάβω την αξία του σώματός μου από την αγιότητα του δικού Σου σώματος και να ομορφήνει η ψυχή μου από το τίμιο Αίμα Σου, ελευθερωμένη από την πικρία της κακίας, με την οποία με «πότισε» ο διάβολος. Ύψωσε τον νου μου, που σέρνεται στην αμαρτία, ελκύοντάς τον προς Εσένα και σώσε με από το βάραθρο της καταστροφής. Δεν έχω μετάνοια για να αλλάξω τρόπο ζωής, ούτε ταπεινή σκέψη για να αξιολογήσω τα πράγματα, ούτε δάκρυα για να Σε παρακαλέσω, επιστρέφοντας σάν τον άσωτο στον πατρικό οίκο.

Έχει σκοτισθεί ο νους μου εξαρτημένος στα βιοτικά πάθη και δεν έχω δύναμη να προσβλέψω σε Σένα και να μαλακώσει η καρδιά μου από δάκρυα αγάπης, για Σένα.

Σε παρακαλώ, Κύριε Ιησού Χριστέ, Θησαυρέ της αγάπης και της αγιότητας, δώσε μου ολόψυχη μετάνοια και καρδιά αποφαστιστική προς αναζήτησή Σου. Δώσε μου την Χάρη σου και αποκατάστησε στο αρχαίο κάλλος την εικόνα της μορφής Σου εντός μου.

Σε εγκατέλειψα, σε παρακαλώ, μη με έγκαταλείψεις.

«Βγες» σε αναζήτησή μου και επίστρεψέ με στην ποίμνη Σου. Συναρίθμησέ με και πάλι στα πρόβατα της εκλεκτής Σου ποίμνης και θρέψε με, μαζί τους, με την τροφή των Αγίων Μυστηρίων Σου, με τις προσευχές και παρακλήσεις για όλα αυτά της Πάναγνης Μητέρας Σου και μητέρας μας καθώς και όλων των αγίων αδελφών μας. Αμήν.

[Μνημόνευση των αγίων της ημέρας και εξαίτηση της προσευχητικής μεσιτείας τους.]


Ωδή της Θεοτόκου

(Εκ του κατά Λουκάν, κεφ. α 46)

Τον Υιόν υμνεί και Θεόν, Μήτηρ Κόρη.

Την Θεοτόκον εν ύμνοις μεγαλύνωμεν.

Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κυριον, και ηγαλλίασε το πνεύμά μου επί τω Θεώ τω σωτήρί μου.

Ότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού· ιδού γαρ από του νυν μακαριούσί με πάσαι αι γενεαί,

Ότι εποίησέ μοι μεγαλεία ο Δυνατός, και άγιον το όνομα αυτού, και το έλεος αυτού εις γενεάν, και γενεάν τοις φοβουμένοις αυτόν.

Εποίησε κράτος εν βραχίονι αυτού, διεσκόρπισεν υπερηφάνους διανοία καρδίας αυτών.

Καθείλε δυνάστας από θρόνων, και ύψωσε ταπεινούς, πεινώντας ενέπλησεν αγαθών, και πλουτούντας εξαπέστειλε κενούς.

Αντελάβετο Ισραήλ παιδός αυτού, μνησθήναι ελέους, καθώς ελάλησε προς τους πατέρας ημών, τω Αβραάμ, και τω σπέρματι αυτού έως αιώνος.

Την Τιμιωτέραν των Χερουβείμ, και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ, την αδιαφθόρως Θεόν Λογον τεκούσαν, την όντως Θεοτόκον, σε μεγαλύνομεν.

Άξιόν εστιν ως αληθώς μακαρίζειν σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον και μητέρα του Θεού ημών. Την Τιμιωτέραν των Χερουβείμ, και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ, την αδιαφθόρως Θεόν Λογον τεκούσαν, την όντως Θεοτόκον, σε μεγαλύνομεν.


Δοξολογία

Δόξα εν υψίστοις Θεώ, και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία.

Υμνούμέν Σε, ευλογούμέν Σε, προσκυνουμεν Σε, δοξολογούμέν Σε, ευχαριστουμεν Σοι, δια την μεγάλην Σου δόξαν.

Κυριε Βασιλεύ, επουράνιε Θεε, Πάτερ παντοκράτορ, Κυριε Υιέ μονογενές, Ιησου Χριστε, και Άγιον Πνεύμα.

Κυριε, ο Θεός, ο Αμνός του Θεού, ο Υιός του Πατρός, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου, ελέησον ημάς, ο αίρων τας αμαρτίας του κοσμου.

Πρόσδεξαι την δέησιν ημών, ο καθήμενος εν δεξιά του Πατρός και ελέησον ημάς.

Ότι Συ ει μόνος Άγιος, Συ ει μόνος Κυριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός. Αμήν.

Καθ’ εκάστην ημέραν ευλογήσω Σε και αινέσω το Όνομά Σου εις τον αιώνα, και εις τον αιώνα του αιώνος.

Κυριε, καταφυγή εγενήθης ημίν εν γενεά και γενεά. Εγώ είπα, Κυριε, ελέησον με, ίασαι την ψυχήν μου, ότι ήμαρτον Σοι.

Κύριε, προς Σε κατέφυγον, δίδαξόν με του ποιείν το θέλημά Σου, ότι Συ ει ο Θεός μου.

Ότι παρά Σοι πηγή ζωής, εν τω φωτί Σου οψόμεθα φως.

Παράτεινον το έλεός Σου τοις γινώσκουσί Σε.

Καταξίωσον Κυριε, εν τη ημέρα ταύτη, αναμαρτήτους φυλαχθήναι ημάς.

Ευλογητός ει, Κυριε, ο Θεός των Πατέρων ημών, και αινετόν και δεδοξασμένον το όνομά Σου εις τους αιώνας. Αμήν.

Γενοιτο, Κυριε, το έλεός Σου εφ’ ημάς, καθάπερ ηλπίσαμεν επί Σε.

Ευλογητός ει, Κυριε, δίδαξόν με τα δικαιώματά Σου.

Ευλογητός ει, Δέσποτα, συνέτισόν με τα δικαιώματά Σου.

Ευλογητός ει, Άγιε, φώτισόν με τοις δικαιώμασί Σου.

Κυριε το έλεός Σου εις τον αιώνα, τα έργα των χειρών Σου μη παρίδης.

Σοι πρέπει αίνος, Σοι πρέπει ύμνος, Σοι δόξα πρέπει, τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.


Προσευχή παιδική

Αγαπημένε μου, Κύριε Ιησού Χριστέ,

δεν μπορώ να σκεφτώ και εγώ, σαν τους μεγάλους,

το πρόσωπό Σου και την αγάπη Σου!

Είμαι ακόμα μικρός (μικρή) και σκέφτομαι με τον δικό μου τρόπο.

Σε θέλω μια ζεστή αγκαλιά.

Σε θέλω μια ζεστή ατμόσφαιρα.

Σε θέλω στην ηλικία μου,

γιατί, αφού δέχτηκες και έγινες άνθρωπος

φυσικά πέρασες και από την ηλικία μου.

Εσύ ήσουν ένας “μικρός-Μεγάλος”,

εγώ είμαι απλά μικρός (μικρή).

Θέλω να με βοηθήσεις να Σε αγαπήσω σωστά.

Θέλω να με βοηθήσεις να γίνω αληθινός (αληθινή) και σωστός (σωστή).

Σωστός (σωστή), όπως θέλεις Εσύ.

Σε παρακαλώ λοιπόν προστάτεψέ με.

Σε παρακαλώ σκέπασε με την στοργή Σου τους γονείς και τα αδέλφια μου.

Σε παρακαλώ σκέπασε με την φροντίδα Σου τους συμμαθητές και τους φίλους μου.

Βοήθησέ με να τους αγαπάω όλους.

Μάθε με να είμαι γεμάτος (γεμάτη) αγάπη όπως Εσύ.

Διώξε κάθε κακία μου.

Βοήθησε, όλους τους ανθρώπους και εμένα, να καταλάβουμε ότι, μονάχα αν Σου μοιάσουμε, θα είμαστε ευτυχισμένοι και στα εύκολα και στα δύσκολα.

Δώσε αυτή η μέρα (η νύχτα) που έρχεται να είναι ήρεμη για όλους και για μένα.

Η Παναγία Παρθένος Μαρία, η μητέρα Σου, που μας την έδωσες και για δική μας μητέρα, μαζί με τον άγιο μου (…) καθώς και όλους τους αγίους Σου, που Σε αγαπούν σωστά και αγαπούν και εμάς με τον δικό Σου τρόπο, ας Σε παρακαλούν για όλους μας. ΑΜΗΝ.

Καλημέρα (Καληνύχτα) Χριστέ μου.


Β. Βραδινές προσευχές

Η καθ’ ημέραν

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Βασιλεύ, Ουράνιε, Παράκλητε, το πνεύμα της αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρῶν, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος και σώσον Αγαθέ τας ψυχάς ημών.

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησόν ημας. (εκ γ΄)

Δόξα, και νυν…

Παναγία Τριάς, ελέησέ μας. Παντοκράτορ Κύριε, συγχώρησε τις αμαρτίες μας. Δέσποτα Χριστέ, κατανόησε τις αδυναμίες μας. Πνεύμα Άγιο, έλα και σκήνωσε στις ψυχές μας, θεραπεύοντας τις ψυχοσωματικές μας ασθένειες, με την πάντοτε αγαθή Σου διάθεση.

Κύριε, ελέησον. (εκ γ΄)

Θεματολογικές ετικέτες

Αφήστε μια απάντηση