Ο Άγιος Γεώργιος, μια βασική μορφή αγιότητας στην Εγγύς Ανατολή, που γιορτάζεται στις 23 Απριλίου, είναι γνωστός στη χριστιανική φαντασία (όλων των Εκκλησιών ακόμη και Προτεσταντών… Αγγλικανών) επειδή σκότωσε έναν δράκο. Οι ιστορικοί λένε ότι δεν τον είδε ποτέ, παρά μόνο συμβολικά: ως μάρτυρας, νίκησε τον θάνατο και έδωσε μαρτυρία για την ανάσταση του Χριστού.
Στην Ανατολή, το ανάγλυφο μπορεί να δει κανείς σε όλα σχεδόν τα χριστιανικά κτίρια. Απεικονίζει έναν έφιππο άνδρα να σκοτώνει με τη λόγχη του έναν δράκο: ο Άγιος Γεώργιος, φυσικά, λατρεύεται ιδιαίτερα σε αυτές τις χώρες όπου έζησε και θάφτηκε. Ακόμα και σήμερα, η παράδοση λέει ότι το σώμα του βρίσκεται κάτω από την Αγία Τράπεζα στη Λύδδα, στο σημερινό Ισραήλ, στην οποία έδωσε το όνομά του. Και ο τάφος του βρίσκεται εδώ, επειδή σε αυτή την αρχαία πόλη σκότωσε έναν δράκο, σύμφωνα με τον θρύλο και τη χριστιανική φαντασία.
Κάτι που είναι αδύνατον, γιατί απλούστατα οι δράκοι δεν υπάρχουν! Αλλά αξίζει να το ψάξουμε. Διότι ο εν λόγω δράκος είναι στην πραγματικότητα το σύμβολο του κακού, το οποίο χρησιμοποιείται ιδιαίτερα από την Αποκάλυψη, και συγκεκριμένα ο “μεγάλος δράκος, κόκκινος από φωτιά, με επτά κεφάλια και δέκα κέρατα, και σε κάθε ένα από τα επτά κεφάλια ένα στέμμα” (Αποκάλυψη 12:3), ο οποίος επιτίθεται στη γυναίκα, τη μορφή της Μαρίας και της Εκκλησίας. Στη Λύδδα, μάλιστα, ο Γεώργιος είχε σκοτώσει πάνω απ’ όλα μια συμμορία ληστών με επικεφαλής τον Ναχφρ.
Αυτό δεν είναι αυτό που τον σκότωσε. Στην πραγματικότητα, ο Γεώργιος, του οποίου η ζωή είναι ελάχιστα γνωστή ιστορικά, ήταν πάνω απ’ όλα στρατιώτης του ρωμαϊκού στρατού με καταγωγή από την Καππαδοκία. Υπηρέτησε υπό τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό, μεταρρυθμιστή και ιδρυτή της Τετραρχίας, αλλά και μεγάλο διώκτη της Εκκλησίας. Το 303 εξέδωσε διατάγματα που υποχρέωναν όλους τους πολίτες, συμπεριλαμβανομένων των χριστιανών, να θυσιάσουν στους θεούς. Μήπως η δυσαρέσκειά τους, ορατή στις δυσκολίες της αυτοκρατορίας, δεν ήταν συνέπεια της κατάρρευσης της ειδωλολατρικής λατρείας;
Ο κατακτητής της αμαρτίας και του θανάτου
Σύμφωνα με την αφήγηση της ζωής του που μας έχει παραδοθεί, ο στρατιώτης Γεώργιος ήταν κοντά στον αυτοκράτορα αλλά, ως χριστιανός, δεν ήθελε να αρνηθεί τον Θεό του. Αρχικά εξορίστηκε -τότε πέρασε από τη Λύδδα- επέστρεψε αλλά θανατώθηκε επειδή έσπασε μια πινακίδα που επέβαλε τη λατρεία του Απόλλωνα. Μετά από πολλά βασανιστήρια, το σώμα του μεταφέρθηκε πίσω στη Λύδδα, όπου η μαρτυρία της πίστης του άφησε το σημάδι της στις καρδιές των ανθρώπων. Όπως έχουν κάνει και οι γενιές των πιστών.
Ο Άγιος έγινε ο προστάτης της ιπποσύνης και υπερασπιστής των αδυνάτων, άνθρωπος του λόγου του, στη συνέχεια των ανιχνευτών και των ιππέων.
Όσοι ακολουθούν τα βήματά του καλούνται να “νικήσουν τον δράκο”, όπως υποδηλώνει ο υπότιτλος του κόμικ που κυκλοφόρησε πρόσφατα από την Triomphe. Με άλλα λόγια, ενισχυμένοι από τη βεβαιότητα ότι έχουν νικήσει την αμαρτία και τον θάνατο μέσω της ανάστασης του Χριστού, να μαρτυρούν την αγάπη του Θεού αγαπώντας τους άλλους. Ακόμα και μέχρι θανάτου, αν χρειαστεί.
Θεματολογικές ετικέτες