π. Jeffrey F. Kirby
Η αγάπη έχει να κάνει με την επιμονή. Οι φίλοι που είναι μόνο στις καλές στιγμές δεν αξίζουν τον κόπο. Έρχονται και φεύγουν ανάλογα με το πόσο καλά πάνε τα πράγματα. Δεν έχουν επιμονή και δεν είναι πρόθυμοι να υποφέρουν μαζί με αυτούς που ισχυρίζονται ότι αγαπούν. Όπως βλέπουμε αυτή την αλήθεια στις ανθρώπινες σχέσεις μας, έτσι μπορούμε να τη δούμε και στη σχέση μας με τον Θεό.
Η ασταθής φύση των πεπτωκότων καρδιών μας πρέπει να εξεταστεί και να ωριμάσει. Πρέπει να μάθουμε μια βαθύτερη έννοια της επιμονής και του πόνου. Και ενώ χρειαζόμαστε αυτή τη βοήθεια σε πολλούς τομείς της σχέσης μας με τον Θεό, γίνεται ιδιαίτερα έντονη στην προσευχή μας.
Ο μανδύας της μακροθυμίας που συνοδεύει την προσευχή έχει ξεχαστεί. Σε πολλές ψυχές έχει αντικατασταθεί από ένα ελαφρύ σάλι εγωισμού και προσωπικής άνεσης. Μια τέτοια στάση δεν είναι η στάση κάποιου που αγαπά. Η αγάπη έχει να κάνει με συντροφικότητα, συνοδεία και επιμονή στην πορεία. Αν επιθυμούμε να αγαπάμε τον Θεό, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να δεχτούμε τις δυσκολίες και να επιμείνουμε στην προσευχή.
Η προσευχή είναι η ζωτική και προσωπική σχέση που έχουμε με τον Θεό. Αν σπάσουμε αυτόν τον δεσμό, ή αν αυτός ο δεσμός γίνει σποραδικός με βάση τις προσωπικές μας ιδιοτροπίες και επιθυμίες, τότε δεν θα αναπτυχθούμε στη σχέση μας με αυτόν (ή με οποιονδήποτε άλλο). Ως εκ τούτου, καλούμαστε να αγκαλιάσουμε τα εσωτερικά βάσανα της πνευματικής ζωής, παλεύοντας με τις περισπασμούς, καταπολεμώντας την ξηρασία, και προχωρώντας μέσα από αμφιβολίες και ερωτήματα πίστης!
Όσοι αγαπούν επιθυμούν συντροφιά. Θέλουν να γνωρίζουν και να περπατούν μαζί με αυτούς που αγαπούν. Στη σχέση μας με τον Θεό, η προσευχή είναι αυτή η συντροφιά. Και έτσι, καθώς επιθυμούμε να αγαπάμε τον Θεό, πρέπει να καλλιεργούμε μέσα μας μια βαθιά και μακροχρόνια συνήθεια προσευχής.
Παραθέτοντας τον Άγιο Παύλο, η Κατήχηση της Εκκλησίας διδάσκει: «Προσεύχεστε συνεχώς… πάντα και για όλα ευχαριστώντας τον Θεό Πατέρα στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού». Ο Άγιος Παύλος προσθέτει: «Προσεύχεστε πάντοτε στο Πνεύμα, με κάθε προσευχή και ικεσία. Για το σκοπό αυτό, να είστε σε εγρήγορση με κάθε επιμονή, προσευχόμενοι για όλους τους αγίους». Διότι «δεν μας έχει δοθεί εντολή να εργαζόμαστε, να αγρυπνούμε και να νηστεύουμε συνεχώς, αλλά έχει καθοριστεί ότι πρέπει να προσευχόμαστε αδιάκοπα».
Μια τέτοια απαίτηση χρόνου και ενέργειας μπορεί να γίνει αποδεκτή μόνο μέσω της αγάπης «Αυτή η ακούραστη θέρμη μπορεί να προέλθει μόνο από την αγάπη. Ενάντια στην αδιαφορία και την τεμπελιά μας, ο αγώνας της προσευχής είναι αυτός της ταπεινής, εμπιστευτικής και επίμονης αγάπης. Αυτή η αγάπη ανοίγει τις καρδιές μας σε τρία διαφωτιστικά και ζωογόνα γεγονότα της πίστης σχετικά με την προσευχή».
Εξηγώντας την πρόσκληση της αγάπης, συναντάμε τρία στοιχεία της πίστης σχετικά με την προσευχή. Αυτά περιλαμβάνουν:
1) Μπορούμε πάντα να προσευχόμαστε.
2) Η προσευχή είναι αναγκαιότητα.
3) Η προσευχή και η χριστιανική ζωή είναι αδιαχώριστες.
Τα τρία σημεία συνδυάζονται και αλληλοσυμπληρώνονται. Κάθε ένα από αυτά αποτελεί πρόκληση και κάθε ένα εξαρτάται από τα άλλα για να ζήσει και να ανθίσει μέσα μας.
Η προσευχή είναι δύσκολη, αλλά δεν είναι αδύνατη. Η προσευχή δεν περιορίζεται σε κάποιο συγκεκριμένο μέρος ή χρόνο. Η ευκαιρία για προσευχή υπάρχει παντού και πάντα. Δεν υπάρχει μέρος ή χρόνος που να μην μπορεί να διαπεραστεί από την προσευχή. Ο Άγιος Παύλος προσευχόταν στις φυλακές και ενώ τον χτυπούσαν. Προσευχόταν σε στιγμές χαράς και σε στιγμές απόγνωσης. Η επιμονή στην προσευχή μπορεί να μετατρέψει κάθε μέρος και κάθε στιγμή σε ιερό του Θεού και σε ευκαιρία να τον συναντήσουμε και να είμαστε μαζί του.
Ως Χριστιανοί, η προσευχή είναι το σύστημα υποστήριξης της ζωής μας. Δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε ή να λειτουργήσουμε χωρίς την προσευχή και τη Χάρη που φέρνει στη ζωή μας. Χωρίς προσευχή, γινόμαστε αδύναμοι και άψυχοι. Το νόημα και ο ενθουσιασμός που πρέπει να χαρακτηρίζουν την αγάπη μας για τον Θεό εξασθενίζουν όταν χάνεται η αναζωογόνηση της προσευχής.
Και η προσευχή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον τρόπο που ζούμε. Δεν προσευχόμαστε σε έναν κόσμο και ζούμε σε έναν άλλο. Ως χριστιανοί, η ζωή μας και η προσευχή μας είναι αλληλένδετες και εμπλουτίζουν και ωριμάζουν η μία την άλλη με τη χάρη του Θεού. Δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε τον δρόμο της αγάπης αν δεν έχουμε πάει στην πηγή της αγάπης, όπως δεν μπορούμε να ενισχυθούμε για να πάμε στην πηγή της αγάπης αν η καθημερινή μας ζωή δεν στηρίζεται και δεν τρέφεται από τον δρόμο της αγάπης.
Αυτά τα τρία στοιχεία της πίστης σχετικά με την προσευχή είναι οδηγοί για εμάς. Μας διδάσκουν για τη δύναμη της προσευχής και μας κρατούν υπεύθυνους καθώς επιδιώκουμε να είμαστε με τον Θεό.
Θεματολογικές ετικέτες