Γενικού ενδιαφέροντος

Κραταιά ως θάνατος αγάπη

(Ως νεαρός καραμπινιέρος, ο Salvo d’Acquisto έδωσε τη ζωή του για να σώσει 22 άλλους).


“Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από το να δώσεις τη ζωή σου για τους φίλους σου” (Ιωάν. 15:13). Οι κάτοικοι του Fuimicino, δυτικά της Ρώμης, δεν έχουν ξεχάσει τον άνθρωπο που τους έσωσε τη ζωή. Στις 26 Φεβρουαρίου, ενώ βρισκόταν ακόμη στο νοσοκομείο, ο Πάπας Φραγκίσκος αναγνώρισε τις ηρωικές αρετές του Salvo d’Acquisto (1920 – 1943) ανακηρύσσοντάς τον σεβάσμιο. Στην καρδιά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αυτός ο νεαρός 23χρονος καραμπινιέρος και υπαξιωματικός, εμπνευσμένος από μια βαθιά πίστη, πρόσφερε τη ζωή του στις 23 Σεπτεμβρίου 1943 για να σώσει 22 αθώους ανθρώπους. Στο Φιουμιτσίνο, κοντά στη Ρώμη, την εποχή που η βόρεια και η κεντρική Ιταλία ήταν υπό την κατοχή των Ναζί, μια βόμβα εξερράγη σε έναν πρώην στρατώνα στη συνοικία Ποτέρνοβο της πόλης, όπου διέμεναν αρκετοί Γερμανοί. Δύο σκοτώθηκαν και δύο τραυματίστηκαν.


Οι Γερμανοί συνέλαβαν αμέσως 22 από τους κατοίκους της πόλης σε αντίποινα. Οι καταστηματάρχες και οι πωλητές του δρόμου απειλήθηκαν όλοι με πυροβολισμούς. Υποπτευόμενοι το ένοπλο σώμα και αφού δεν κατάφεραν να βρουν τον ανώτερο αξιωματικό του στρατού των Καραμπινιέρων, οι Ναζί συνέλαβαν τον υπαξιωματικό Σάλβο για να τον ανακρίνουν σχετικά με την ταυτότητα των “δραστών” της επίθεσης. Ο νεαρός καραμπινιέρος προσπαθεί μάταια να εξηγήσει ότι επρόκειτο για ατύχημα, αλλά οι Γερμανοί απειλούν ότι θα εκτελέσουν 22 κατοίκους της πόλης, αν δεν αναφερθεί κάποιος.


Θυσία ενωμένη με τον Χριστό


Ο Σάλβο και οι 22 αιχμάλωτοι μεταφέρονται στην παραλία. Ο Γερμανός αξιωματικός τους παρατάσσει και ζητά σαν από ενόχους να ονομάσουν τον δράστη. Τους αναγκάζει να σκάψουν τους δικούς τους τάφους! Τότε ήταν που ο Σάλβο κατήγγειλε τον εαυτό του ως το πρόσωπο που είχε διατάξει τη δολοφονία! Ο νεαρός άνδρας πυροβολείται στη συνέχεια, έχοντας σώσει 22 αθώες ψυχές από τα νύχια των Ναζί.

Αυτή η χειρονομία, που προσφέρεται από αγάπη για τους άλλους, δεν είναι τίποτε άλλο από εκείνη του Χριστού, τον οποίο ο Σάλβο θέλησε να μιμηθεί. Από τότε που ήταν παιδί, η πίστη του νεαρού ήταν βαθιά ριζωμένη στην καρδιά του. Πολύ πριν από την απόφαση του Γερμανού αξιωματικού, η απόφαση του νεαρού καραμπινιέρου είχε ήδη ωριμάσει στην καρδιά του. Ντροπαλός και ήσυχος από τη φύση του, ο Σάλβο ζούσε επίσης μια έντονη ζωή προσευχής και ένιωθε έντονη την επιθυμία να μαρτυρήσει την πίστη του δίνοντας τη ζωή του. Το μαρτύριό του δείχνει ότι εν μέσω όλου του μίσους, το φως του Ευαγγελίου δεν σβήνει αλλά φωτίζει.

Το σώμα του νεαρού στρατιώτη, που πέθανε μέσα στην οσμή της αγιότητας, συγκεντρώθηκε από τις γυναίκες της πόλης και θάφτηκε αρχικά στο νεκροταφείο της πόλης. Μεταφέρθηκε στη Νάπολη, τη γενέτειρά του, το 1947 και τώρα αναπαύεται στη Βασιλική της Santa Chiara, αφού έλαβε στρατιωτικές τιμές το 1986. Μετά τη δημοσίευση του Motu Proprio Maiorem Hac Dilectionem το 2017 από τον Πάπα Φραγκίσκο, ο δρόμος προς την αγιότητα είναι πλέον ανοιχτός σε ανθρώπους που έχουν προσφέρει τη ζωή τους, ακολουθώντας το παράδειγμα του Salvo d’Acquisto, οι αξίες του οποίου σίγουρα θα εμπνεύσουν όχι μόνο το στρατιωτικό σώμα, αλλά κάθε χριστιανό, κάθε ηλικίας.