Πριν να κάνουμε τις προσευχές της γονυκλισίας [προσευχές που συνηθίζεται να γίνονται το πρωί της Κυριακής της Πεντηκοστής , παρ’ ό,τι είναι οι ευχές του Εσπερινού], έκανα τη σκέψη να πούμε δυο-τρία λόγια για το τι είναι η γιορτή η σημερινή της Αγίας Πεντηκοστής και γιατί είναι ουσιαστική και μεγάλη, όχι απλώς και μόνον καθεαυτή (ο Θεός δεν έχει ανάγκη τη δόξα των ανθρώπων), αλλά για μας.
Η περίοδος του Πάσχα φτάνει σήμερα στην ολοκλήρωσή της.
Σε αυτή τη γιορτή της Πεντηκοστής πρέπει να συντονιστούμε με το δώρο του Αγίου Πνεύματος.
Είναι γνωστό σε όλους σχεδόν το Απολυτίκιο Βασιλεύ Ουράνιε Παράκλητε, το πνεύμα της Αληθείας το οποίο συνεχίζοντας κάνει αναφορά στο τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, στο πρόσωπο του Άγιου Πνεύματος, το οποίο και λέει διαπιστωτικά ότι είναι «θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός», και Του ζητάει: «Ελθέ και σκήνωσον εν ημίν»!!
Οι Απόστολοι μετά από όλα τα γεγονότα των Παθών της Ζωής του Χριστού, είχαν κρυφτεί.
Είχαν κλειστεί σε ένα ανώγειο, σε ένα σπίτι, απόμερο και άγνωστο, κρυμμένοι και φοβισμένοι.
Και ήρθε το Πνεύμα, το Άγιο Πνεύμα λέει σήμερα η γιορτή, σαν ορμητικός άνεμος, και συγχρόνως σαν γλώσσες φωτιάς που έκατσαν πάνω στα κεφάλια των Αποστόλων.
Άνοιξε τις πόρτες και τους έδωσε τη δυνατότητα να βγουν έξω από εκεί που ήταν κρυμμένοι.
Ποιες και πόσες πόρτες ανοίγει (όχι άνοιξε κάποτε) το Πνεύμα του Θεού;
Τρεις πόρτες ανοίγει το Πνεύμα του Θεού.
Πρώτον ανοίγει την πόρτα του Θεού. Δηλαδή, μας δίνει πρόσβαση στο μυστήριο του Θεού, όπως μας Τον γνώρισε ο Χριστός.
Αν αγωνιστούμε να δεχθούμε το Πνεύμα του Θεού, ο Θεός θα μας χαρίσει αληθινή και υγιά πίστη. Όχι φοβική, γιατί είναι μεγάλος ο κίνδυνος μιας φοβικής πίστεως. Τον Θεό που δεχόντουσαν και στην Αρχαία Ελλάδα, τον έχουμε εμείς οι Έλληνες μέσα το μυαλό μας σαν τον Δία, που πετάει κεραυνούς!
Το Πνεύμα του Θεού θα μας κάνει μετόχους στη ζωή Του με την Ευχαριστία, όπως πριν λίγο.
Θα κατανοούμε τότε το Ευαγγέλιο, όχι απλώς σαν τήρηση ενός νόμου, αλλά θα ανακαλύψουμε τα σημάδια της παρουσίας του τρόπου ζωής, που προτείνει ο Χριστός στο Ευαγγέλιο: στην καθημερινή μας ζωή! Όπως έλεγε μια όντως χριστιανή γυναίκα, η Catherine Doherty: «Χριστιανός είναι ένα Ευαγγέλιο που περπατάει»!
Η δεύτερη πόρτα που ανοίγει το Άγιο Πνεύμα, είναι η πόρτα του ανωγείου, αυτή που άνοιξε στους Αποστόλους, το οποίο ανώγειο ουσιαστικά είναι εικόνα της Εκκλησίας. Εκεί έρχεται το Πνεύμα του Θεού σαν γλώσσες πυρός!
Χωρίς τη φωτιά του Αγίου Πνεύματος, οι Χριστιανοί και η Εκκλησία (οι Απόστολοι παλιότερα) θα παραμέναμε αιχμάλωτοι του φόβου! Όλοι μας! Τρομαγμένοι μπροστά στις προκλήσεις του κόσμου, κλεισμένοι στον εαυτό μας. Ανίκανοι για ένα διάλογο με τους ανθρώπους που ζουν στη μεταβαλλόμενη εποχή μας.
«Αληθινή ζωή» (λέει ο Άγιος Ειρηναίος) «για τον άνθρωπο, είναι να βλέπει το Θεό». Μια συμπόρευση με το Πνεύμα είναι μια θέα του Θεού! (Vl. Lossky).
Όσο όμως είμαστε προσηλωμένοι στην εικόνα του καθρέφτη μας, μάλλον είμαστε ετοιμοθάνατοι.
Το Πνεύμα του Θεού μας μαθαίνει ότι το να ζεις με σωστό τρόπο, δεν αφαιρεί, πολλαπλασιάζει τα πάντα στη ζωή σου. Εμείς δυστυχώς πολλές φορές βλέπουμε στερητικά τη σχέση μας με τον Θεό.
Και τέλος τρίτη πόρτα που ανοίγει το Πνεύμα του Θεού, είναι η πόρτα της καρδιάς μας.
Μας βοηθάει να ξεπεράσουμε τη δυσπιστία και τις προκαταλήψεις, να μεταλλάξουμε υγιώς τον εγωισμό μας, που είναι η προσωπικότητά μας, που όμως όταν γίνεται αυτοαναφορική μια προσωπικότητα, δηλαδή αν ασχολείται μόνο με τον εαυτό της, γίνεται εγωκεντρική και είναι άρρωστη!
Μας κάνει όλους να ζούμε σαν παιδιά του Θεού, αδερφούς και αδερφές μεταξύ μας (ὅλον συγκροτεῖ τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας), να μιλάμε στη γλώσσα της αγάπης, που ενώνει (εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσε) και εναρμονίζει τις διαφορές, όπως όλα τα τροπάρια σήμερα λέγανε. «Ίνα ωσιν εν, καθώς ημείς εν εσμέν»(Ιω. 17,22).
Πηγαίνοντας ο Χριστός στη Σαμάρεια, όταν οι μαθητές του είπαν μια φρικτή ανοησία (Λουκ. 9, 54), είπε στον Ιωάννη και στους υπολοίπους, δεν ξέρετε ποιανού Πνεύματος είστε. Οὐκ οἴδατε τίνος πνεύματος ἐστέ ὑμεῖς!
Σήμερα αυτό επαναλαμβάνεται θετικά για να εμπεδωθεί. Να μάθουμε δηλαδή από ποιο πνεύμα εμφορούμεθα! Πρέπει να καταλάβουμε τίνος πνεύματος είμαστε. Δηλαδή, ποιο πνεύμα ακούμε! Και δεν το εννοώ το ακούμε με τα αυτιά μας…! Τότε ακούμε, όταν συμμορφωθούμε, και το αποδεχθούμε, και περπατήσουμε τον τρόπο που υποδεικνύει. Ο άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, με τον τρόπο ζωής του και με τα λόγια του μας μαθαίνει ότι: «Σκοπός της χριστιανικής ζωής, είναι η απόκτηση του αγίου Πνεύματος».
Δεν θα σας κρατήσω άλλο, γιατί έχουμε στην συνέχεια τις προσευχές της γονυκλισίας, όπως είπαμε. Θα ολοκληρώσουμε αυτή την ολιγόλεπτη διδαχή, με μια μικρή προσευχή-παράκληση στο Άγιο Πνεύμα:
Πνεύμα Άγιο, έλα και φώτισε το σκοτάδι μας.
Μαλάκωσε την καρδιά μας.
Δίδαξε μας την αγάπη, την ταπείνωση, την αλήθεια.
Κάνε τη ζωή μας, όχι απλά θρησκευτική εξωτερικά,
αλλά γεμάτη απ’ τη δική Σου παρουσία.
Αμήν.-
Θεματολογικές ετικέτες